Παραμύθι: Η έλευση του νέου έτους...

Λόγω της ημέρας, δημοσιεύουμε ένα σχετικό παραμύθι. 

Μια φορά κι έναν καιρό στη μαγική χώρα των Χρονόρα, όπου ο ίδιος ο χρόνος χόρευε σε μια μαγευτική μελωδία, οι κάτοικοι περίμεναν με ανυπομονησία την Πρωτοχρονιά. Το παλιό έτος, μια σοφή και ξεπερασμένη φιγούρα, ετοιμάστηκε να περάσει τον μανδύα του στον πνευματώδη νέο χρόνο.

Καθώς το ρολόι έδειχνε τα μεσάνυχτα, το παλιό έτος, ντυμένος με αστραφτερά ασημένια ρούχα, στεκόταν στην κορυφή του Πύργου του Χρόνου. Στον ουρανό ξέσπασαν εκρήξεις εκθαμβωτικών πυροτεχνημάτων, ζωγραφίζοντας τη νύχτα με ζωντανές αποχρώσεις. Το παλιό έτος επέκτεινε την αρχαία κλεψύδρα του προς το νέο, η οποία αναδύθηκε από τις σκιές φορώντας ένα φόρεμα υφαντό από αστερόσκονη.

Ο νέος χρόνος, καθοδηγούμενος από τις ουράνιες δυνάμεις, ύφαινε μια σειρά από όνειρα και φιλοδοξίες για τους κατοίκους του Χρονόρα. Κάθε χτύπημα του χεριού του ζωγράφιζε ένα μέλλον γεμάτο δυνατότητες, υποσχόμενη ανάπτυξη, χαρά και ευεξία.

Το ποτάμι του Χρόνου κυλούσε με νέα ενέργεια και καθώς ο νέος χρόνος αγκάλιαζε τον ρόλο του, η γη άνθισε με μαγεμένους κήπους και ζωντανά λιβάδια. Οι εποχές χόρευαν αρμονικά, αντηχώντας τον ρυθμό των χτύπων της καρδιάς του νέου χρόνου. 

Καθώς οι πρώτες ακτίνες της αυγής φιλούσαν τον ορίζοντα, το παλιό έτος χαμογέλασε στο νέο, γνωρίζοντας ότι ο κύκλος του χρόνου συνεχιζόταν σε ικανά χέρια. Η Πρωτοχρονιά είχε ξημερώσει, φέρνοντας μαζί της την υπόσχεση για ατελείωτες περιπέτειες και θαύματα.

Και έτσι, στη μαγική χώρα του Χρονόρα, όπου ο χρόνος ήταν ένας αιώνιος χορός, οι άνθρωποι αγκάλιασαν την Πρωτοχρονιά με ανοιχτές καρδιές, έτοιμοι να μπουν στο μέλλον με οδηγό τα απαλά χέρια του νέου έτους, του μαγευτικού φύλακα του τροχού που γυρίζει συνεχώς. 

Συγγραφή: Μαριλένα Ξυψιτή