Δημοσιεύουμε το διήγημα που κέρδισε το πρώτο βραβείο στο 2ο λογοτεχνικό διαγωνισμό του Literary Loom. Πλασματική πραγματικότητα (;) [Συγγραφή: Αθηνά Μαλαπάνη] Περπατάω στον δρόμο για να πάω στη δουλειά. Η ίδια διαδρομή κάθε μέρα. Φτάνω στη στάση, περιμένω το λεωφορείο, μπαίνω μέσα, επικυρώνω το εισιτήριό μου, συνήθως στριμώχνομαι και μερικές φορές, αν είμαι τυχερή, καταφέρνω να βρω κι ένα άδειο κάθισμα, πράγμα που κάνει τη διαδρομή μου λίγο καλύτερη. Η διαδρομή που ακολουθώ δεν είναι μεγάλη. Ωστόσο, εγώ την θεωρώ μεγάλη και πολλές φορές με ταλαιπωρεί. Άλλοτε πάλι, νιώθω ότι η διαδρομή είναι μικρή και δεν μου φτάνει. Δεν μου φτάνει για να χαλαρώσω, να ηρεμήσω, να ακούσω μουσική, να δω καμιά σειρά στο κινητό μου, να διαβάσω ένα βιβλίο που έχω επιλέξει τη συγκεκριμένη περίοδο και γενικά, να νιώσω ότι ανήκω στον εαυτό μου. Άλλες φορές πάλι δεν έχω διάθεση για τίποτα από όλα αυτά. Δεν θέλω ούτε να διαβάσω ούτε να δω ταινίες ούτε να ακούσω τα σουξέ του ραδιοφώνου. Μου...